Sanat dünyasına damgasını vuran eserleri ve ilginç yaşamıyla tanınan ünlü heykeltıraş Auguste Rodin’in ilham kaynağı, modeli ve nihayetinde sevgilisi olan Camille Claudel, “Olgunluk Çağı” adlı ikonik heykelin de yaratıcısıdır. Onu sadece bir ilham kaynağı ve sevgili olarak değil; aynı zamanda bir sanatçı olarak da takdir etmek ve belirtmek istiyoruz:
Namı Diğer “Düşünen Adam”
Rodin’i tanımıyorsanız, Düşünen Adam’ı mutlaka bilirsiniz. Sanatçının en bilinen eseri bu olmaktadır; ancak Balzac ve Victor Hugo için yaptığı, her ikisini de birer kaya üzerinde tamamen çıplak heykelleri o dönemde büyük bir sansasyon yaratmıştır. Dönemin Fransası’nda bu durum düşünülemezdi.
Sanatçı Olacak Çocuk
Henüz çocuk yaşlarda taş ve çamur ile ilgilenmeye başlayan Claudel, 1800’lerin sonlarında Paris’te kadınların eğitim almasının imkânsız olduğu bir dönemde, kendi sanatçı kadın arkadaşlarıyla birlikte bir atölye kiralayarak heykeltıraşlık becerilerini geliştirmeye başlar. Bu grubun eğitmeni kim tahmin edersiniz? Elbette Rodin. İşte böyle bir araya geliyorlar.
Rodin vs. Claudel
1884 yılında Rodin’in atölyesinde çalışmaya başlayan Claudel, Rodin’e ilham kaynağı olarak tanınmaktadır. Birçok eserinde Rodin’in modeli olarak yer alan Camille Claudel, sanatçının yakın dostu ve sevgilisi haline gelir. Öğrencilikten aşka giden bu ilişki her iki taraf için de oldukça faydalı olmuştur. Hatta Claudel için “Boynuz kulağı geçti.” denilebilir mi, neden olmasın? Sonuçta Rodin, Claudel’den daha fazla tanınıyor ve bunun altında yatan neden, o dönem ve bugün de kadınların gölgede kalmasıdır. Bu arada, Rodin’in bazı heykellerinin Claudel tarafından tamamlandığına dair söylentiler de bulunmaktadır.
O Bir Dâhi
Rodin’in sanatındaki en önemli etkenlerden biri olarak görülen Camille Claudel, sanat otoriteleri tarafından dâhi kabul edilen bir isimdir. Uyuşturucu, kadın ve sanat bağımlısı olarak bilinen Rodin ile yaşadığı karmaşık ilişki, bir kaza sonucu bebeğini kaybettikten sonra 1898 yılında sona ermiştir.
“Neydim?” Demeyeceksin
Claudel’e maddi ve manevi en büyük desteği sağlayan babası 1913 yılında vefat etti. Bu süreçte ruh sağlığındaki dengesizlikler nedeniyle, Fransız şair olan kardeşi durumu kendisine bildirmemişti. Annesi ise onu babasının ölümünden önce reddetmişti. Aile içinde sadece kardeşi Paul ile görüşen Claudel, Paul’un evlenip Çin’e taşınmasının ardından, kendisini atölyesine kapatarak birçok eserini ve eskizini yok etti. Ardından yine Paul aracılığıyla akıl hastanesine yatırıldı ve hastane yıllarında heykel yapmasına izin verilmedi.
Hayatımı Yazsam Film Olur
Hayatının son otuz yılını zihinsel sağlık kurumunda geçiren Claudel, 1943 yılının Ekim ayında yaşamını yitirdi. 1951 yılında onun adını taşıyan bir sergi açıldı ve 1980’li yıllarda yazılan biyografilerin ardından 1988’de “Camille Claudel” isimli ilk film yapıldı. Bu filmin başrollerinde Isabelle Adjani (Camille) ve Gérard Depardieu (Rodin) oynamaktadır ve film, iki dalda Oscar’a aday gösterilmiştir.
2013 yapımı “Camille Claudel 1915” isimli bir diğer film ise, Camille ve kardeşi Paul arasında geçen mektuplardan esinlenilerek yazılmıştır. İlkinin aksine, Camille’in içsel dünyasına, akıl hastanesi günlerine ve kardeşi ile olan ilişkisine daha fazla odaklanmaktadır. Bu filmin başrolünde Juliette Binoche yer almaktadır.
