Eğer “Bütün gün birbirlerini yiyorlar.” diyorsanız, bu durumun altında kardeş rekabeti ya da kıskançlığı yatıyor olabilir. Bu tür duygular insana özgü olduğu için belirli bir noktaya kadar normaldir; ancak eğer durum zorbalığa veya ciddi psikolojik sorunlara dönüşüyorsa, ebeveyn olarak devreye girmeniz şart. Çocuklarınızı birbirleriyle dalaştıkları için yargılamak veya cezalandırmak yerine, onlara bu sorunları nasıl çözmeleri gerektiğini öğretmelisiniz. Ayrıca, kardeşlerin anlaşamaması çoğunlukla ebeveynlerin yanlış tutumlarından kaynaklanır.
Çocukları düşmanlaştırmak yerine, her durumda birbirlerine destek olan kardeşler haline getirmek için ne yapmalısınız?
Abla ya da ağabeylere “Sen büyüksün, kardeşine bak.” veya “Sen büyüksün, kardeşini idare et.” demek, büyük çocukta kıskançlık ve kardeşine karşı öfke duygusunu tetikler. Unutmayın ki, büyük olması, onun da bir çocuk olduğu gerçeğini değiştirmiyor.
Hakem Olmayın, Maç Yapmıyoruz
Kardeş kavgalarına müdahale etmek, kimin başladığını veya kimin özür dilemesi gerektiğini belirlemek, çocuklarda “Annem ya da babam ayrımcılık yapıyor, kardeşimi tutuyor.” mesajını verebilir. Çocuklar, kavga ederken kendilerini ebeveynlerine kanıtlamaya çalıştıklarını hissedebilirler. Eğer durum çok ciddi değilse, karışmayın; kavganın kendi aralarında çözülmesi gerektiğini vurgulayın.
Asla Çocuklarınızı Birbirleriyle Kıyaslamayın
“Kardeşin senden daha …..” şeklinde başlayan cümleler, kardeşler arasında rekabet duygusu oluşturur ve birbirlerine düşmanlık beslemelerine neden olur. Kıyaslama yapmaktan kaçının. Zaten var olan gerginliğe bir de kıyaslamalar eklemek, durumu daha da kötüleştirir.
Sevginizi Açıkça İfade Edin
Çocuklarınıza sarılın, onları sevin ve en küçük başarılarını bile kutlayın. Sevildiğini ve takdir edildiğini hissetmek, onları rekabet ve kıskançlıktan uzaklaştırır.
Konuşma Ortamı Yaratın
Kavga anından ziyade, sonrası ve genel olarak çocuklarınıza konuşma fırsatı tanıyın. Sorun yaşadıklarında, çatışma çıkarmak yerine düşüncelerini açık bir şekilde ifade edebilsinler.
Her Çocuğun Ayrı Bir Birey Olduğunu Unutmayın
Her çocuk benzersizdir ve farklı gelişim özellikleri, yetenekleri ve kapasiteleri vardır. Onları ayrı bir birey olarak değerlendirin ve tanımaya çalışın. Kendi yaşlarına uygun aktiviteler yapmalarını sağlayın. Örneğin, ortaokulda olan bir çocuk, ilkokula giden kardeşiyle aynı oyunları oynamak zorunda değildir.
